ÇÖP

 

Celallenip köpürüp yerli yersiz her şeye,
Oturup kafiyeli, ağzımı bozamam ben.
Bir çocuğun ayağı üşürken karşı evde,
Türkistan dağlarına şiirler yazamam ben.

Havayı taşlamakla geçti şu kadar yaşım,
Ağrısız ne bir sabah ne akşam gördü başım,
Yaralı parmağıma işemezken soydaşım,
Paris’e, Moskova’ya, Fizan’a kızamam ben.

Kırmızı bir iz kaldı, bin sene ardımızda,
Çıkıp da uluyacak hal mi var kurdumuzda?
Cefası üstümüze tapulu yurdumuzda
Ne rahat durmak mümkün ne gezip tozamam ben.

Çevresinden dolaşıp makamlı şerefsizin,
Soluğunu kesmekle bir avuç önemsizin,
Avunmak adamlık mı? Lan sizin olsun, sizin…
Sarhoş olup çer çöple, uyuşup sızamam ben.

18/03/2022
20:45

Yorumlar

  1. Kalemine sağlık abi.Yine okurken hem kızıp hem de üzüldük.

    YanıtlaSil
  2. Bu yorum yazar tarafından silindi.

    YanıtlaSil
  3. Yine bir kitabı 4 kıtada anlatmışsın. Okudukca düşünüyor insan. Türk edebiyatına kattığın eserlerden dolayı sana Türk Milleti hep borçlu olacak.Kalemine sağlık.

    Her türkle turan kurulur zannetme
    Turan, turanı isteyenle kurulur elbet.
    Asimile olanı türklükten menetme
    Eğtimle bozkurt orada da ulur elbet.

    ULUTÜRK

    YanıtlaSil
  4. Rahat durmak ne mümkün, gezip tozamam ben

    Olsa daha mi vurgulayıcı olurdu?

    Nefes düğümleten bir şiir.
    Yüreğine, kalemine sağlık.

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Yav Bırak!

SAİD-İ KÜRDÎ ve Türkçülük Düşmanlığı

Zeynep'e Mektup - 1