Zeynep'e Mektup - 2







Sesini kapattı zaman aklımın,
Kafamda sadece adın çalıyor.
Çiçeği eksilse yedi iklimin,
Gönlümde, gönlünden ödünç alıyor.

Şaşırmam dünyanın çarkı kırılsa,
Şaşırmam; alemin binbir hali var.
‘Zeynep bu güzellik var mı soyunda’
Diyenin aklına şaştığım kadar.

Varlığın saadet, yokluğun sızı,
Burnumun direği bile sızlıyor.
Titriyor kalbime yazdığın yazı,
Bilmem ki kim kimi böyle özlüyor?

Bulut mu takılmış benim bahtıma?
Üstüme iniyor sanki gökyüzü…
Kurulup oturdun gönül tahtıma,
Adın çeviriyor gece-gündüzü…

Şaşırmam sabrımın taşı çatlasa,
Hasretim dağları delse, hakkıdır.
Yaşamak dediğin -vuslat olmasa-
İnsana zulümdür; ölse hakkıdır…

Varlığın mutluluk, yokluğun çile,
Ortası olmuyor, ne kadar tuhaf…
Çok kafam atıyor döktüğüm dile,
İçimden geçene yetmiyor ki laf.

17/03/2022
20:00


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Yav Bırak!

SAİD-İ KÜRDÎ ve Türkçülük Düşmanlığı

Zeynep'e Mektup - 1